Diner for …
Zo heel, maar dan ook heel af en toe deden we het, een etentje. Omdat we leuke, lieve mensen om ons heen hadden maar vooral ook omdat samen eten voor ons hét toppunt van warm, knus en gezellig was. Waar we voorheen spontaan konden besluiten ergens ‘een happie te gaan eten’ - variërend van een daghap tot een uitgebreid vijf-gangen-diner -, ging dat nu nooit meer spontaan. Wat een gemis … Inmiddels had ik geleerd dat ik dat soort dingen wel nog af en toe ‘kon-maar-niet-echt’ als ik ze heel goed voorbereidde, als ik een strakke planning hanteerde en als aan alle randvoorwaarden was voldaan. Dus toen we een etentje planden met lieve vrienden was de reservering snel gemaakt. Voor het zover was had ik ruim een week van tevoren al ter plekke bekeken én besproken waar we dan het beste konden zitten. Voor mij betekende dat niet bij de deur, niet op een plek waar iedereen achter me langs kon of moest lopen en ook niet onder een radio, al kon deze in dit geval uitge...